Bij enkele mensen ontstaat er een link naar een geboorte misschien direct naar kraamcadeaus, geboortegeschenken zoals doopsuiker, kaarsen, zeepjes, gevulde flesjes,doosjes
Maar niet alleen bloedverwanten en buddy’s krijgen een geschenk want voor de kleine broer of zus zijn er zachte knuffels met boodschap op of doopsuikersnoep
Maar oma en opa komen uiteraard ook aan de beurt want er bestaat een wijd keuze van peter- en metergeschenken zoals fotolijsten,gepersonaliseerd badlinnen of misschien ook wel relatiegeschenken genoemd.

Als je dit begrijpt hierboven zou je denken dat een geboorte van een boreling je alleen maar aan attenties doet denken, wel een babytje is een cadeautje uit de hemel. Het is het mooiste presentje  dat je u maar kunt uitvinden.
Het is in feite nog maar de aanloop van iets heel fijns, de aanloop van een jong leven.
Zo jong op onze aardbol, zo breekbaar, moet nog alles aanleren en meemaken maar voor de mama en de papa mag dit verklaarbaar niet te vlug gaan want zo worden de ouders rap oud.

Voor de ma en pa is het eerste babytje  een fase in het ondenkbare en nog zo nieuw, je wilt je zo goed mogelijk voorbereiden op het ouderschap zoals de kinderkamer in gereedheid brengen of al dan niet een babyregister aanleggen in een babyshop om nog maar te zwijgen van de kleertjes voor het kleintje   (voor de mama was dit belangrijk)  Maar toch, je mag het moment nog zo goed voorbereiden, er kan altijd iets onverhoeds gebeuren zowel goed als slecht.

Wij hebben zelf twee spruiten, onze eerste kind is ondertussen 2 jaar en 9 maanden.
Toen we vernamen dat we zwanger waren van ons eerste kindje kon ons geluk niet op want wij hadden er zelf voor gekozen om een kindje  tot leven te wekken en het was ons in feite meteen gelukt.
We hebben er ons enorm naartoe geleefd en alles tot in de puntjes voorbereid totdat het grote moment daar was, “een prachtige dochter Aury” kwam op aarde, voor ons was het een droombaby, de eerste gilletjes gaven ons al een opluchting.  Op het geboortekaartje hadden we onze blaffer (een weimaraner) ook niet vergeten want hij mocht er ook opstaan met enkele foto’s zoals met zijn snufferd tegen de bolle buik en we hadden er een versje bij gezet

 “Crespo lijkt bijzonder…. Maar jij bent ons groot mirakel. Vandaag wordt onze liefde. Jou leven.”

De maanden daarop verliepen eveneens feilloos want ze sliep al 12 uren door na 7 weken, dus met andere woorden een echte ideaal. Toen ze nog maar 7 maanden was, vernamen we dat we terug zwanger waren maar dit was daarentegen niet gepland, eventjes waren we geschrokken maar na eens goed te babbelen met elkaar waren we dan toch euforisch, ze zouden maar 1 jaar en 4 maanden verschillen met elkaar. En ze zouden geweldig veel aan elkaar hebben maar het mocht niet baten, na 17 weken lag er een beetje bloed in de onderbroek van de mammie. Dan hebben we ons naar de spoed begeven en na een inwendige beoordeling zagen we op de echografie dat het hartje van ons kindje niet meer klopte, dit was een slag van de hamer, we kregen subiet een krop in de keel en de traantjes vloeiden want dit kindje was imens welkom. Het ergste was nog dat we moesten baren op de natuurlijke wijze, wanneer dit punt aanbrak zagen we dat het een zoon was, we noemden hem “Len”.

We hebben er ons na een poosje goed overgezet en we beslisten om ons er terug op te wagen voor een nieuw zwangerschap. Het was ons gelukt na  2 maanden maar het geluk bleef niet duren want na 6 weken van de zwangerschap had ze narigheid in de baarmoeder, we zijn dan terug naar het spoed gegaan en ze stelden terug vast dat de draagtijd terug voorbij was.
We praten ons hoop in door onszelf te zeggen dat moeder natuur dit zo gewild had. En dit helpte ons echter, want stel je eens voor dat je een invalide kind hebt. Je kan begrijpelijk tevreden  worden met een invalide kind maar dit kan geweldig  zwaar worden voor de relatie en het maatschappelijk leven.

We hadden er momenteel eventjes genoeg van om terug te pogen voor ons tweede babytje   maar na enige maanden zagen wij het terug zitten om terug ervoor te gaan, opnieuw lukte het ons behoorlijk vlot om terug bevrucht te worden maar deze draagtijd was verschillend dan al voorgaande zwangerschappen want we hadden voortdurend vrees om het terug te verspelen, we gingen om de twee weken op consultatie bij de gyneacoloog + we hadden ook zo’n apparaat gekocht om de harttoontjes te horen (een angelsound) dit stelde ons toch wel op ons gemak. Naargelang het moment naderde begonnen we ons gunstig in te stellen en we bereiden ons voor op ons tweede spruitje. Toen de gebeurtenis aanbrak, dan nog wel juist op de uitgerekende dag moesten wij ons begeven naar het moederhuis. Alles liep terug vlekkeloos en daar was ons tweede “prachtige dochtertje June”. De eerste die haar mocht bezoeken was natuurlijk grote zus, zij was enorm trots op haar kleine zus. Iedereen moest haar zien. Intussen is ze al 5 maanden en we voelen ons een hecht gezin.

Ik zal het hier nu wel bij laten hopelijk hebben jullie genoten van ons verhaal over de geboortes van onze kleine kindjes.

Vele Groetjes en veel geluk aan alle toekomstige ouders